Yağmur yağıyor…
Kimse fark etmese de,
Bu şehirde her yağmur bir defter açar.
Gökyüzü yazmaya başlar.
Toprak dinler.
Yağmurun acele etmediğini gördüm bugün.
Damla damla iniyor.
Ne bağırıyor,
Ne hesap soruyor.
Ama hiçbir yere boşuna düşmüyor.
İnsan da bazen böyle olmalı.
Konuşmadan anlatmalı.
Savunmadan anlaşılmalı.
Ve en çok da,
Hesabı kendinde tutmayı bırakmalı.
Ben bu hayatta çok şey gördüm.
Dost diye yaklaşanlarını, omuza yatıp sonra aldatanı,
Sessizce iş çevireni, arkasına bakmadan kaçanı,
Yüzü gülerken eliyle yok edenlerini,
Aynı sofrada “hak” kelimesini rahatça kullandığını gördüm.
Bir şey öğrendim sonra…
İnsan her şeyi taşıyamıyor.
Bazı yükler kalbe ağır geliyor.
Bazı hesaplar insanın terazisini bozuyor.
İşte orada
Sıfır başlıyor.
Sıfır;
Bağırmadığın,
Hesap tutmadığın,
“ben haklıyım” demekten vazgeçtiğin yerdir.
Ben o yerde durdum.
Yağan yağmur taneleri kadar,
Yapılan her gizli hesabı,
Kurulan her sessiz düzeni,
Arkadan yürütülen her işi
Allah’a havale ediyorum.
Toprağa düşen her damla kadar,
Kum tanelerine, çakıla, taşa değen her iz kadar,
Esen rüzgarın taşıdığı toz kadar,
Dağların yüksekliği,
Okyanusların derinliği kadar
Olan her şeye yeminle söylüyorum…
Hiçbir şey kaybolmuyor.
İnsan unutur belki.
Zaman erteler.
Ama İlahi adalet,
Asla ertelemez.
İnsan adaleti gürültüyü sever.
Hemen olsun ister.
Herkes görsün, herkes bilsin ister.
Ama Allah’ın adaleti
sessizdir.
Çünkü sessizlikte hata olmaz.
Merhameti yanlış anladılar.
Zayıflık sandılar.
Vicdanı safça gördüler.
İyi niyeti ganimet bildiler.
Varsın öyle olsun.
Çünkü ben şunu öğrendim…
Merhamet, gücü olanın sınavıdır.
Vicdan, kimse bakmazken verilen karardır.
Adalet, intikam değil;
emanettir.
Yol dediğin şey,
insanın herkese benzememeyi seçtiği yerdir.
Yanlış insanlardan geçerek
doğru yalnızlığa varırsın bazen.
Kalabalık azalır,
ama iç ses netleşir.
Ben o yoldayım.
Yağmur yağıyor şimdi…
Ve ben her damlada içimden şunu söylüyorum…
“Ya Rabbi,
Bilerek ya da bilmeyerek
Kalp kıranları,
Hak yiyenleri,
Sessizce zarar verenleri
Sana havale ediyorum.”
Çünkü biliyorum…
Benim susmam,
Senin görmediğin anlamına gelmez.
Ve salavat getiriyorum.
Çünkü bazı sözler
Hesap kapatır,
bazı sözler kalbi temizler.
Allahümme salli ala
Seyyidina Muhammedin
ve ala âli Seyyidina Muhammed.
Yağmur yağıyor…
Ben hala insan kalmaya çalışıyorum.
