Bu aşk insana değil…
Allah’adır. 🤍
Nefes gelir, nefes gider,
Gelen emanet, giden emanet…
İki nefes arasında kalan
Ne beden, ne zamandır;
Sırdır.
Söz yorulur bu eşiğe gelince,
Dilim susar, kalbim eğilir.
Bilgi düşer, iddia dağılır,
Benlik çözülür yavaş yavaş,
Ve geriye yalnızca
Hak kalır.
Burada anlatmak yoktur,
Çünkü her anlatı eksiktir.
Burada tutunmak yoktur,
Çünkü her tutuş benliktir.
Burası bilmek için değil,
Teslim olmak içindir. ☾
Aşk, bir bakıştan doğmaz burada,
Bir sesten, bir yüzden değil…
Aşk, Allah’tan kula düşendir,
Düşer de yakar,
Yakar da arındırır.
Seven kalmaz sonunda,
Sevilen görünür.
Arayan kaybolur,
Bulunan susar.
Fani dünya ağır bir gölgedir,
Geçer…
İz bırakır ama kalmaz.
Ebedi hayat ise sessizdir,
Bekler…
Çağırmaz ama unutulmaz.
Huzurda susmak,
Kusursuz olmak demek değildir.
Huzurda susmak;
Merhameti çoğaltmak,
Vicdanı diri tutmaktır.
Çünkü insan,
Doğru olmakla değil;
Merhamette, vicdanda
tamamlanır.
Ve sonunda
Anlarsın ki;
Bu yolun varacağı yer
Bir cümle değil,
Bir haldir.
